Choose or Die

Veronica Superguide logo
Choose or Die

Recensie Choose or Die - Kwakkelende tegenvaller duwt retro-horror door je strot

|
|

Laatste update:

Geschreven door:
Klaas Kaptijn

Een stokoude videogame zaait dood en verderf voor de mensen die zich aan een spelletje wagen. Met dit idee probeert Netflix-film Choose or Die het horrorfans én liefhebbers van popcultuur uit de eighties naar de zin te maken, maar dat lukt in beide gevallen maar half.

Toen Stranger Things uitgroeide tot één van grootste hits ooit van Netflix, werd eighties-retro opgenomen in hun huisstijl. Geen enkele streamingdienst zette daar zo overtuigd op in: soms met succes, zoals bij Cobra Kai, en soms niet, zoals bij GLOW. Ook op filmvlak zien we deze trend terug, zoals laatst nog bij de hit The Adam Project. Choose or Die zit ook in dat hoekje, maar pakt een stuk minder geslaagd uit.

Oude koek met vloek

Iola Davis speelt twintiger Kayla met een thuis- en werksituatie waar ze niet vrolijk van wordt: haar verslaafde moeder zit diep in de put sinds de dood van Kayla’s jongere broertje en haar werk als schoonmaakster is ronduit deprimerend. Daarom hangt ze vaak rond in de buurt van haar kameraad Isaac (Asa Butterfield), die dolgraag uit haar friend zone wil. In zijn zaakje rommelt hij met hard- en software uit de jaren tachtig en zo komt Iola in het bezit van een oude computergame waar een vloek op blijkt te rusten.

 

Monochroom

Voor de mensen die denken dat Super Mario Bros. antiek is: nog voor die tijd waren er spellen die alleen bestonden uit tekst op een monochroom scherm. Daarbij moest je gaandeweg keuzes maken die het verhaal van je avontuur bepaalden: geef je de zwerver die je tegenkomt wat van je brood of beroof je hem van zijn ketting? De keuze voor het een of het ander had invloed op het verdere verloop. Choose or Die is ook zo’n spel, maar de keuzes die de speler moet maken, zijn extreem sadistisch en de gevolgen ervan worden meteen gebotvierd op iemand in de buurt.

Choose or Die

Eighties-stickers

Het is duidelijk dat de mensen achter deze kruising tussen The Ring en A Nightmare on Elm Street dol zijn op de eighties. Helaas uit zich dat vooral met verwijzingen die als stickers op het verhaal worden geplakt, zonder dat het veel dieper gaat dan dat. Op de momenten dat Choose or Die doet denken aan de tech-horror van weleer, is de conclusie steeds dat de meesters van toen dat toch een stuk beter aanpakten en dat kan nooit de bedoeling zijn geweest. Daar verandert een geinig gekozen hit uit de jaren tachtig of het gastoptreden op geluidsband van Robert ‘Freddy Krueger’ Englund niks aan.

Doorbijten

Maar ook als je de hommages aan de eighties laat voor wat ze zijn, piept en kraakt Choose or Die aan alle kanten. Er zitten zat ranzige scènes in waar gorehounds heus wel plezier aan kunnen beleven, maar uiteindelijk is het meer een losse verzameling sadistische ideeën dan een verderfelijk verhaal met een lijn erin. Wie het haalt tot de finale, wordt beloond met de beste scène uit de film, maar het is wel doorbijten.

Choose or Die

Conclusie

Deze nieuwste toevoeging aan de eighties-retro-golf probeert daar wel heel gemakzuchtig op mee te surfen. Met wat meer inspiratie had er meer uit het idee gehaald kunnen worden om een horrorverhaal rondom een old school computerspel te maken, maar het blijft bij gruwelscènes met weinig samenhang en een enkel grapje voor wie de jaren tachtig een warm hart toedraagt.

Choose or Die is te zien op Netflix.

Lees verder