Rob Goossens

Veronica Superguide logo
Veronica Superguide logo
Rob Goossens
Opinie

Rob Goossens: 'Kleurenblind casten vind ik een steeds beter idee'

|
|

Laatste update:

Rob Goossens zit boven op het nieuws uit de wereld van tv, films en series en is als vaste mediadeskundige verbonden aan RTL Boulevard. Hij schrijft wekelijks een column over wat hem opvalt in de media voor Veronica Superguide.

Toen ik als jongetje van tien omver werd geblazen door de eerste Lord of the Rings-film, ben ik meteen ook begonnen aan de boeken van J.R.R. Tolkien. Wat een feest was het dan ook toen Prime Video een serie aankondigde op basis van puzzelstukjes in de verschillende boeken van de Britse schrijver. Helaas moeten alle leuke dingen tegenwoordig worden bevuild door mensen die over randzaken jammeren.

'Kleurenblind casten'

Bij The Rings of Power ging de discussie natuurlijk over de veelzijdigheid van de acteurs. Hollywood maakt tempo met ‘kleurenblind casten’. Het idee erachter is dat het voor veel rollen toch niet echt uitmaakt wat de kleur van de acteur of actrice van dienst is. Nobel bedoeld, maar ik snap ook het cynisme van kijkers wel. De afgelopen jaren gingen diverse films en series namelijk lelijk door hun hoeven vanwege geforceerde inclusiviteit: Ocean’s 8 en de ook volledig vrouwelijke remake van Ghostbusters bijvoorbeeld. Daar komt nog eens bij dat we in de reclame- blokken worden doodgegooid met nagenoeg alleen nog maar gemengde stelletjes. Het straatbeeld ziet er toch iets anders uit.

Scherpslijpen op huidskleur

Dat kleurenblind casten werkte bijna twintig jaar geleden echter al prima voor Grey’s AnatomyBridgerton is eigenlijk een nog mooier voorbeeld omdat de Netflixserie zich afspeelt in een tijd waarin de Britse adelstand bar weinig kleur had. Toch stal de zwarte acteur Regé-Jean Page een seizoen lang de show. En wat mij betreft voegen we The Rings of Power toe aan de ‘goede’ kant. Bovenal omdat het tot nu toe gewoon een heerlijke serie is. Wie zich een beetje verdiept heeft in het oeuvre van Tolkien, weet daarnaast dat zijn werk onder andere gaat over de onzinnigheid van conflicten tussen rassen. Wie nu gaat scherpslijpen op huidskleur, bewijst daarmee vooral géén echte Tolkien-fan te zijn.

Deze maand verscheen er een trailer voor The Little Mermaid. Een stoet mannen (sowieso veel te oud voor deze film) reageerde furieus op de keuze voor de zwarte actrice Halle Bailey (The Wrinkle of Time). De mannen werden echter overstemd door een bijna oneindige stroom video's van jonge, zwarte meisjes die tot tranen geroerd waren toen ze iemand zoals zijzelf in de trailer zagen. Het voorbeeld bewijst stiekem natuurlijk dat die vermeende kleurenblindheid een fata morgana is, want bij zowel de voor- als tegenstanders van Bailey geeft haar huidskleur alsnog de doorslag. Toch vind ik het een steeds beter idee. ‘Wij’ bleekneusjes hebben nooit ver hoeven zoeken voor rolmodellen in tv en film. Laten we dan ook niet de spelbrekers zijn die anderen hun voorbeelden misgunnen.

Wat is het ergste dat zou kunnen gebeuren? Dat straks een nieuwe groep zwarte lezers de boeken van Tolkien en de sprookjes van Hans Christian Andersen ontdekt?

Lees verder