Christiaan enorm verrast door Joan Collins-documentaire

Zappend de avond door

Meestal gaan we slapen na SBS Shownieuws. Maar vandaag had ik nog geen zin om te pitten. Ik ging zappen. Dat doe ik graag. Mijn vrouw niet. Zij houdt niet van zappen. “Kies toch eens”, hoor ik naast me. En “anders doe ik het wel”. En “dat wil ik juist niet”. Zappen is controle. Ik bepaal waar ik blijf hangen en waar niet. Je kunt maar het beste in je eentje zappen. En dus ging ik in bed liggen. Klaar om me te laten verrassen. Ik begin altijd op 1 en daarna werk ik gestaag het lijstje met zenders naar 223 af. Bij mij staat ESPN op 223, dat is het eindpunt. Soms skip ik een deel en ga ik direct naar ESPN. Maar vanavond niet. Bij 2 bleef ik al hangen.

Bang voor Joan Collins

Bij Het Uur van de Wolf. De documentaire over Joan Collins was net begonnen. Haar stem pakte me als eerste, gevolgd door de prachtige beelden van het oude Hollywood waarin zij als bloedstollend mooi meisje van amper twintig lentes schitterde. Dit wist ik niet. Voor mij is Joan Collins Alexis uit Dynasty, een icoon uit de jaren 80. Een vrouw met wie ik opgroeide en voor wie ik, eerlijk gezegd, altijd een beetje bang ben geweest.

Voorgelezen worden voor ‘t slapen

Joan Collins, 89 jaar inmiddels, praatte de beelden aan elkaar. Alsof ze een spannende roman aan het voorlezen was. Ze deed het met zelfspot, met humor. Mijn beeld van haar kantelde van minuut tot minuut. Ze vertelde over haar entree in het Hollywood van de jaren 50, over de studiobazen die met haar naar bed wilden, over haar vijf huwelijken. Zonder wrok, maar met een lichtheid die me onmiddellijk voor haar innam. Na ruim anderhalf uur ging ik slapen. Het was bijna 01.00 uur ‘s nachts.

Reageren? Graag!

christiaan.ruesink@dpgmedia.nl

Luister ook onze podcast Bankplakkers, met kijktips en het laatste nieuws! Ook te luisteren op Spotify en Apple Podcasts.